قوانین جدید بسته‌بندی اتحادیه اروپا و تأثیرات جهانی آن

با اجرایی شدن مقررات بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی اتحادیه اروپا (PPWR) در فوریه ۲۰۲۵، این اتحادیه صرفاً قوانین بازار داخلی خود را بازنویسی نمی‌کند، بلکه در حال تعیین یک استاندارد جدید برای پایداری، قابلیت بازیافت و شیوه‌های زنجیره تأمین در سراسر جهان است. از آنجا که بسیاری از تولیدکنندگان، صادرکنندگان و برندهای خارج از اروپا با مصرف‌کنندگان این قاره کار می‌کنند یا در آینده به دنبال آن خواهند بود، پیامدهای این تصمیم فراتر از مرزهای اروپا احساس خواهد شد.با توجه به وسعت بازار اتحادیه اروپا و ماهیت جهانی زنجیره‌های تأمین، تولیدکنندگان، صادرکنندگان و تأمین‌کنندگان بسته‌بندی در سراسر جهان اکنون مجبورند نحوه طراحی، تأمین و تحویل بسته‌بندی‌های خود را بازنگری کنند یا در غیر این صورت، ریسک حذف از یک بازار مصرفی عظیم را به جان بخرند.

خلاصه‌ای از الزامات قوانین جدید اتحادیه اروپا

همه چیز باید قابل بازیافت باشد: از سال ۲۰۳۰ به بعد، تمام بسته‌بندی‌هایی که در بازار اتحادیه اروپا عرضه می‌شوند، باید معیارهای سخت‌گیرانه قابلیت بازیافت (بازیافت مقرون‌به‌صرفه از نظر اقتصادی) را برآورده کنند.

اهداف حداقلی برای محتوای بازیافتی: بطری‌های پلاستیکی و سایر بسته‌بندی‌ها باید حاوی سهم مشخصی از مواد بازیافتی باشند (که این سهم در طول زمان افزایش می‌یابد).

کاهش ضایعات و مصرف مواد:

اهداف کاهشی الزام‌آور وجود دارد، برای مثال، کاهش ۵ درصدی ضایعات بسته‌بندی تا سال ۲۰۳۰ که در طول زمان افزایش می‌یابد و همچنین محدودیت‌هایی برای فضای خالی یا بسته‌بندی اضافی، به‌ویژه برای تجارت الکترونیک و بسته‌بندی‌های گروهی/حمل‌ونقلی.

ممنوعیت برخی از فرمت‌های یک‌بار مصرف:** برخی از انواع بسته‌بندی‌های پلاستیکی، برای مثال، پلاستیک‌های یک‌بار مصرف برای بسته‌بندی محصولات تازه، ساشه‌های سس، بطری‌های کوچک لوازم آرایشی-بهداشتی و کیسه‌های حمل سبک، از سال ۲۰۳۰ ممنوع خواهند شد.

تشویق به استفاده مجدد، پر کردن مجدد و اقتصاد چرخشی:** این مقررات به سیستم‌های استفاده مجدد، بسته‌بندی‌های قابل پر کردن مجدد (به‌ویژه برای نوشیدنی‌ها و غذاهای بیرون‌بر) و الزام به بهبود سیستم‌های بازیافت و جمع‌آوری ضایعات push می‌کند.

دامنه گسترده‌تر — شامل تجارت الکترونیک، واردات و بازارهای آنلاین:

این مقررات برای هر "عامل اقتصادی" که بسته‌بندی را در بازار اتحادیه اروپا عرضه می‌کند، اعمال می‌شود: تولیدکنندگان، واردکنندگان، توزیع‌کنندگان، خرده‌فروشان آنلاین و ارائه‌دهندگان خدمات لجستیک/تأمین.

تأثیر بر صنعت جهانی: چه چیزی در حال تغییر است و بازیگران خارج از اروپا باید به چه مواردی توجه کنند؟

فشار بر صادرکنندگان و تأمین‌کنندگان بسته‌بندی در سراسر جهان

شرکت‌های خارج از اتحادیه اروپا، چه در هند، آسیا، قاره آمریکا یا elsewhere، که محصولات (یا بسته‌بندی) خود را به اتحادیه اروپا صادر می‌کنند، باید با این مقررات مطابقت داشته باشند. این به معنای:

 بازطراحی بسته‌بندی برای برآورده کردن الزامات قابلیت بازیافت و محتوای بازیافتی، به جای تکیه بر بسته‌بندی‌های ارزان، چندلایه و پلاستیکی.

   اطمینان از اینکه تأمین مواد و زنجیره تأمین می‌توانند از الزامات محتوای بازیافتی پشتیبانی کنند.

   برای فروشندگان تجارت الکترونیک یا برندهای D2C (مستقیم به مصرف‌کننده) که به مصرف‌کنندگان اتحادیه اروپا ارسال می‌کنند: بازنگری در اندازه و حجم بسته‌بندی، حذف بسته‌بندی‌های غیرضروری و اطمینان از انطباق با استانداردهای جدید.

   برای تأمین‌کنندگان بسته‌بندی در سراسر جهان، این امر تقاضا برای مواد پایدارتر، پلاستیک‌های بازیافتی، راه‌حل‌های تک‌ماده‌ای و طراحی‌های قابل بازیافت را ایجاد می‌کند.

اثر دومینو — افزایش استانداردهای جهانی

از آنجا که اتحادیه اروپا یکی از بزرگترین بازارهای مصرفی جهان است، بسیاری از صادرکنندگان و برندها به طور منطقی کل تولیدات خود را، حتی برای بازارهای غیراروپایی، با استانداردهای این اتحادیه هماهنگ خواهند کرد. در طول زمان، این امر می‌تواند استانداردهای جهانی بسته‌بندی را بالا ببرد: تغییر به سمت بسته‌بندی‌های قابل بازیافت، حداقلی و مبتنی بر اقتصاد چرخشی به یک مزیت رقابتی و انطباقی تبدیل می‌شود، نه فقط برای کالاهای مقصد اروپا.

این امر می‌تواند نوآوری در مواد بسته‌بندی پایدار (پلاستیک‌های بازیافتی، مواد تک‌ماده‌ای، جایگزین‌های کمپوست، ظروف قابل پر کردن مجدد و غیره) را در سراسر جهان، نه فقط در داخل اروپا، شتاب بخشد.

فرصت‌های رشد در حوزه بازیافت، استفاده مجدد و اقتصاد چرخشی

این مقررات، بازیافت، استفاده مجدد و راه‌حل‌های اقتصاد چرخشی را در کانون توجه قرار می‌دهد. این امر فرصت‌های تجاری را برای تأمین‌کنندگان مواد بازیافتی، شرکت‌های مدیریت ضایعات/بازیافت، شرکت‌های طراحی بسته‌بندی که در بسته‌بندی‌های قابل بازیافت یا قابل پر کردن مجدد تخصص دارند، و بازیگران لجستیکی که سیستم‌های ظرف قابل استفاده مجدد را ارائه می‌دهند، باز می‌کند.

 

این امر می‌تواند سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های بازیافت، استارتاپ‌های اقتصاد چرخشی و تحقیق و توسعه بسته‌بندی پایدار را در سراسر جهان تحریک کند.

ریسک انطباق — و فشار رقابتی

برای شرکت‌هایی که در انطباق با این تغییرات شکست می‌خورند، ریسک وجود دارد: از دست دادن دسترسی به بازار اتحادیه اروپا، جریمه‌های احتمالی، واکنش‌های منفی نهادهای نظارتی و آسیب به اعتبار. صادرکنندگان کوچک، شرکت‌های کوچک و متوسط (SMEs) یا firmهایی که از بسته‌بندی‌های پیچیده یا غیرقابل بازیافت استفاده می‌کنند، ممکن است انطباق با این قوانین را پرهزینه بیابند.

این امر مزیت رقابتی را برای کسب‌وکارهایی که به طور پیشگیرانه به بسته‌بندی‌های مطابق با مقررات روی می‌آورند، افزایش می‌دهد و منجر به تمرکز یا خروج بازیگران کمتر مجهز از زنجیره‌های تأمین بین‌المللی می‌شود.

پیامدها برای تجارت الکترونیک و تجارت فرامرزی

از آنجا که فروشندگان آنلاین، بازارها و ارائه‌دهندگان خدمات تأمین نیز تحت پوشش این مقررات قرار می‌گیرند، تجارت الکترونیک فرامرزی (شامل برندهای D2C، صادرکنندگان کوچک) ممکن است به طور خاص تحت تأثیر قرار گیرند. بسته‌بندی محموله‌ها، بسته‌ها، جعبه‌ها و مواد محافظتی باید برای انطباق با قوانین مربوط به بهینه‌سازی فضا و مواد، بازبینی شوند.

این امر ممکن است در کوتاه‌مدت هزینه‌ها را افزایش دهد، اما در بلندمدت، منجر به تغییرات ساختاری به سمت مدل‌های بسته‌بندی پایدارتر در تجارت الکترونیک در سراسر جهان خواهد شد.

مقررات اتحادیه اروپا به عنوان "نقطه عطف جهانی بسته‌بندی

این مقررات نشان‌دهنده یک تغییر مسیر مهم است: از جهانی که در آن طراحی بسته‌بندی بر هزینه، راحتی و حفاظت متمرکز بود، به جهانی که در آن پایداری، قابلیت بازیافت و ملاحظات اقتصاد چرخشی در مرکز توجه قرار می‌گیرند.

به دلیل نفوذ بازار اتحادیه اروپا و ماهیت به هم پیوسته زنجیره‌های تأمین جهانی، این تغییرات در حال حاضر تأمین‌کنندگان بسته‌بندی، صادرکنندگان، برندهای تجارت الکترونیک و شرکت‌های بازیافت را در سراسر جهان وادار به بازاندیشی در مورد مواد، طراحی‌ها و لجستیک خود کرده است.